Under the same sky..

อ๊า ~~

อัพบล็อกรับเดือนพฤศจิกาพอดีสินะ 555+

เดือนนี้มีงานให้เหนื่อยอีกเยอะ แต่ช่างมัน หนีมาสครีม D18 ดีก่า กร๊ากกกกกกก

"D18" คู่แรกที่สครีม + คู่ที่คลั่งมากกกกกกกก มากที่สุด

แต่ว่า...ไม่เคยแปะแฟนอาร์ตเลยซักครั้ง - w - ;;

สาเหตุมาจากหัวพี่โน่...

โอ้ ให้ตาย..หัวเฮียจะวาดยากไปไสคะ T^T แบบว่าโคตรจะท้อ ปัดผมเฮียไม่ถูก มั่ว ออกมาเน่าทุกที อยากจะเผาทิ้ง

จนเมื่อวานซืนได้มาวาดอย่างจริงจัง ( อีกครั้ง.. )

คิดว่าครั้งนี้ต้องวาดให้ได้ TvTo!! ตรูอยากวาดดีฉิบแปดดด ~~

อารมณ์มันเสี้ยนมาก อยากวาดสุดๆ

หลังจากที่ปาดเหงื่อไปรอบที่หนึ่งรอบหกสิบเก้า ( ? ) ก็ออกมาเป็นรูปเป็นร่าง โอ้วว..

พล่ามมานาน แปะซะ 555+

.

.

( ไซส์เบ้งกว่านี้จิ้มโลดค่ะ ~~ )

ฮู่วววววว มันก็ใช่ว่าจะไม่เพี้ยนนะ - -;; แอบเบี้ยวด้วย 555+ แต่ก็ออกมาดูดีกว่าที่คิดไว้ละ...

อยากวาดพี่โน่ยิ้มมมม~ แต่ว่าพอวาดยิ้มแล้วดูไม่ได้ - -" ลบตรงปากหลายรอบจัด กลัวกระดาษทะลุ เลยปล่อยไว้แบบนี้ซะ ( เล่นง่าย.. ) 

.

อ่ะ..อีกอย่าง นอกจากจะแปะแฟนอาร์ตครั้งแรกแล้ว ยังมาแปะช็อตฟิค D18 ครั้งแรกด้วยละ ~~

แต่งเล่น ฆ่าเวลา ( + เสี้ยนอะเกน ) เลยออกมา 3 หน้าเอสี่ครึ่ง... ( //โดนพี่จังเสย ทำไมแกไม่เอาเวลาไปต่อฟิคคคคคค!! )

ไม่พูดมาก ขอแปะเลยละกัน ~~

.

.

“ One night at Cavallone Famiglia ”

ร่างเล็กซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา เรือนผมสีดำขลับรับกับใบหน้าขาวเนียน ยิ่งเมื่อยามแสงจันทร์ตกกระทบยิ่งขับให้ร่างนั้นดูโดดเด่นและสวยงามราวกับประติมากรรมชิ้นเอก

ใช่...ประติมากรรมที่สวยที่สุดในโลก...

ดวงตาสีอำพันมองร่างบางตรงหน้าที่ตกอยู่ในห้วงนิทราด้วยความเอ็นดู มือใหญ่เอื้อมไปจับเรือนผมสีดำสนิทที่ทั้งนุ่มทั้งละเอียดราวกับแพรไหม

...เคียวยะ...

เลื่อนลงมาไล้ที่แก้มเนียนอย่างเบามือ ด้วยกลัวว่าคนตรงหน้าจะรู้สึกตัวกับการกระทำที่แสดงออกมาอย่างลืมตัวของตนเอง

...เคียวยะ...

ราวกับต้องมนต์สะกด เจ้าของดวงตาสีอำพันเลื่อนมือลงมายังตำแหน่งริมฝีปากสีแดงอมชมพูได้รูป ริมฝีปากนี้...ที่ไม่ว่าจะสัมผัสสักกี่ครั้งก็ไม่เคยลดความเย้ายวน และหอมหวานลงไปเลย

ร่างสูงได้แต่ถอนหายใจให้กับความคิดของตัวเอง ...ทุกครั้งไป...เมื่อได้อยู่ใกล้ร่างเล็กตรงหน้า เขาก็มักจะลืมทุกสิ่งทุกอย่าง และเพ่งความสนใจอยู่ที่คนคนนี้เพียงคนเดียว ...คนที่ทั้งหยิ่งและเย็นชา ไม่เคยคิดถึงคนอื่น ไม่เคยแสดงท่าทีเคารพนับถือใคร แม้แต่เขาเอง...ที่เป็นอาจารย์ และแก่วัยกว่าตั้งหลายปี ...แต่ก็มีเพียงเมฆานี้เท่านั้น ที่ทำให้เขาทั้งหลงใหลและอยากได้มาครอบครอง ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจว่าแทบจะไม่มีความเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ...

ไม่มีทางเลย...ที่เขาจะสามารถครอบครองเมฆาที่ล่องลอยอยู่อย่างอิสระ กลางนภาที่กว้างใหญ่ 

ดีโน่ยิ้มบางๆก่อนจะก้มหน้าลง หวังจะได้ลิ้มรสความหอมหวานจากริมฝีปากนี้อีกครั้ง...

แม้รู้ว่าเป็นการกระทำที่อาจนำมาซึ่งความเจ็บตัว แต่ก็ยินดีรับผลของการกระทำทุกอย่าง เพราะเป็นคนคนนี้...

...เพราะฉันรักเธอ...รักทุกอย่างที่เป็นเธอ...ฮิบาริ เคียวยะ...

ฟึ่บ!!

แทนที่จะได้ยลริมฝีปากคนตัวเล็กอย่างที่ตั้งใจ กลับสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกของทอนฟาแทน แต่นั่นไม่ได้ทำให้ร่างสูงตกใจเท่าแววตาอาฆาตที่ส่งมาจากคนที่เขาแสนจะหลงใหล

“คิดจะลักหลับรึไง เจ้าสัตว์กินพืช?” น้ำเสียงที่ดังมากระทบโสตประสาททำให้ดีโน่ต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดๆ

ก็รู้ดีว่าคนตรงหน้าพูดอะไรเล่นๆไม่เป็น...

ก็รู้ดีว่าถ้าเข้าใกล้ร่างบางเกินความจำเป็นจะเจออะไร...

ก็รู้ดีว่าถ้ากวนใจมากๆเข้า คนที่ความอดทนต่ำอย่างฮิบาริจะต้องขย้ำเขาแน่ๆ...

แต่ถึงอย่างนั้น...

...ก็ยังอยากเข้าใกล้อยู่ดี...

คนตัวสูงได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ กระเถิบถอยตัวเองออกมา ให้อยู่ในระยะปลอดภัยจากการถูกขย้ำ ก่อนจะถามเสียงอ่อย

“เคียวยะ...ยังไม่หลับเหรอ?”

“ก็แกหายใจรดหน้าแบบนี้ ใครจะไปหลับลง” ร่างบางตอบอย่างอารมณ์เสีย

ก็ถูกปลุกขึ้นมากลางดึกแบบนี้ จะไม่ให้โมโหได้ไง...

“อ่ะ...ขอโทษ...ขอโทษนะเคียวยะ”

คนตรงหน้ายังคงตีหน้าบึ้ง ทำหูทวนลมไม่ได้ยินคำขอโทษของเขาอยู่อย่างนั้น จนสุดท้ายแล้วดีโน่ก็ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะลุกขึ้น แล้วเดินตรงไปที่ประตู

“นั่นแกจะไปไหน?” ถามเสียงห้วนตามนิสัย นัยน์ตาสีเดียวกับนภายามราตรีจ้องเขม็งไปที่คนผมทองที่กำลังจะพาตัวเองออกไปจากห้อง

“ก็ว่าจะย้ายไปนอนห้องข้างๆ...จะได้ไม่มีใครกวนเคียวยะให้ตื่นขึ้นมากลางดึกแบบนี้อีกไง”

แม้จะพูดอะไรที่ขัดจากความรู้สึกที่แท้จริงของตัวเอง แต่หากนั่นทำให้คนที่เขารักมีความสุข...เขาก็ยินดีจะทำ...        

“เดี๋ยว!!...”

“ไม่ต้องห่วงหรอกเคียวยะ ที่นี่น่ะ...คฤหาสน์ของคาบัคโรเน่แฟมิลี่เชียวนะ ไม่มีใครกล้ามากวนเวลานอนของเคียวยะหรอก...” ...จะมีก็แต่ม้าพยศ บอสรุ่นที่ 10 ของคาบัคโรเน่ คนนี้เท่านั้นแหละ...

“ฉันบอกว่าเดี๋ยว! แกไม่มีสิทธิ์ย้ายห้องไปไหนทั้งนั้น! กลับมานอนที่เดิมเดี๋ยวนี้!!”

ประกาศิตจากคนที่นั่งอยู่บนเตียงทำเอาคู่สนทนายืนตัวแข็งเป็นหิน ทำหน้าเหมือนไม่เชื่อหูตัวเอง

เคียวยะ...?

“หูหนวกรึไง!?”

เสียงหนักๆย้ำมาอีกครั้ง คราวนี้ขายาวๆเดินเพียงไม่กี่ก้าวก็พาตัวเองมานั่งลงข้างคนตัวเล็กดังเดิม

“ถ้ากวนใจอีกรอบ ฉันจะขย้ำแก...แล้วก็...ห้าม...ย้ายห้องไปไหน...ทั้งนั้น...เข้าใจมั้ย...”

จบประโยคร่างบางก็กระชับผ้าห่มผืนหนาขึ้นมาจนถึงคอ พร้อมกับพลิกตัวหันหลังให้ชายผมทองที่นั่งอ้าปากค้างอยู่ข้างๆ

หมับ

ฮิบาริสะดุ้งเล็กน้อยจากการโอบกอดจากด้านหลังของคนข้างๆ ก่อนจะดิ้นสุดแรง หวังจะหลุดจากพันธนาการ ทั้งๆที่พอจะรู้อยู่แล้วว่าตัวเองไม่สามารถสู้แรงม้าพยศอย่างดีโน่ได้ …แต่คนที่รักศักดิ์ศรีอย่างฮิบาริ เคียวยะ ย่อมเลือกที่จะสู้ ดีกว่าอยู่เฉยๆ

“ปล่อย! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้! เจ้าสัตว์กินพืช!” ร่างบางที่ดิ้นพล่านไม่ต่างอะไรกับปลาติดเบ็ดโวยวายเสียงดัง แต่นั่นไม่ได้ทำให้วงแขนที่โอบรัดตัวเองอยู่คลายลงแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม...มันกลับยิ่งแน่นขึ้นเรื่อยๆจนแทบหายใจไม่ออก

“ปล่อย...ฉัน...”

“เคียวยะ...เรียกชื่อฉันสิ...” เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบข้างหูทำเอาคนตัวเล็กหน้าร้อนผ่าว

“...ปล่อย...”

“เคียวยะ...”

“…ปล่อยฉัน...ดีโน่...” เบาจนแทบจะไม่ได้ยิน แต่มันกลับดังชัดเจนในความรู้สึกของเจ้าของดวงตาสีอำพัน

…ก็แค่นี้เอง...เด็กดื้อ...

ดีโน่ยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะคลายอ้อมกอดของตัวเองลง ให้คนที่ถูกพันธนาการได้อากาศหายใจบ้าง

“ขอกอดแบบนี้ได้มั้ย...สัญญาว่าจะไม่ทำอะไรมากกว่านี้แน่นอน”

“เหอะ...ทั้งซุ่มซ่ามทั้งงี่เง่าเลยนะ ดีโน่ คาบัคโรเน่” ถึงจะพูดอย่างนั้น แต่คนผมดำก็ไม่มีทีท่าว่าจะขัดขืนแต่อย่างใด

“ก็แล้วเคียวยะรัก ดีโน่ คาบัคโรเน่ ที่ทั้งซุ่มซ่าม ทั้งงี่เง่าคนนี้มั้ยล่ะ?”

“...พูดอะไรของแก...”

“เคียวยะไม่ได้ตอบคำถามของฉันนี่ ...รู้อะไรมั้ย...ฉันรักเคียวยะที่สุดเลยนะ”

“หุบปาก แล้วนอนซักที”

“ฉันรักเคียวยะนะ...”

“...”

“รักที่สุด...”

“...”

“เคียวยะ...รักฉันบ้างมั้ย…”

…

“...อือ...”

แม้จะเป็นแค่คำเพียงพยางค์เดียว แถมเจ้าตัวพูดเบาซะอย่างกับกลัวใครจะได้ยิน แต่นั่นก็ทำให้ดีโน่เผยยิ้มกว้าง รู้สึกมีความสุข...อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน...

เคียวยะ...เพราะเป็นเคียวยะ...คนที่ฉันรัก...

ไม่ว่าจะเป็นยังไงก็รัก...

ฉันรักเคียวยะที่สุดเลยนะ...

.

.

สิ้นสุดความเพ้อ คิดมั้ยว่าพี่โน่ดูแอบจิตเล็กๆ? ( ฮา )

ติ - ชม ตามอัธยาศัยค่ะ ~

( เหลือบไปดูข้างบน เอิ่ม..รู้สึกรอบนี้อัพยาวเว่อร์ =[]=" จะมีคนอ่านจบมั้ยยยยยยย )

ไปดีกว่า..ก่อนจะ...ยาว...ไปมากกว่านี้...

ซียูฮ่ะ ~~!!

edit @ 10 Nov 2009 22:08:28 by zenzen